3 geschreven tekstregels


AR301
Leven is eenzaam zijn,
niemand kent de ander.
Herman Hesse

AR303
Leven is sterven;
Sterven is leven.
Franka Klein

AR305
Durf te voelen dat je leeft
en beleven wat je voelt.
Yerli

AR307
Het verlorene prijzen maakt
de herinnering dierbaar.
Shakespeare

AR309
Zo na aan ons verwant
Zo ver van ons gescheiden
Ida Gerhardt

AR311
Had ik je maar als kind gekend
die nu mijn kind en moeder bent.
M. Vasalis

AR313
Misschien is het niet geheel waar,
en zelfs dat niet….
Multatuli

AR315
En zo ging ik de horizon voorbij en
kwam in het land van de dageraad.
André Gide

AR317
Niemand valt of hij valt in Uw handen
en niemand leeft of hij leeft naar U toe.
Huub Oosterhuis

AR319
Of hij wil of niet, de mens vindt en
aanschouwt zichzelf in alles wat hij ziet.
Thaillard de Chardin

AR321
Hoe onbereikbaar scheen het beloofde land,
tenzij voor enkele zondagskinderen der fortuin.
C. Busken Huet

AR323
Liefde is het verlangen,
om meer te geven dan
te ontvangen.

AR325
Zoveel onvervulde dromen
Zoveel onvervulde verwachtingen
Zoveel verdriet.....

AR327
Je was niet bang voor de dood,
je had alleen nog graag
een tijdje willen blijven.

AR329
Te mogen leven is bijzonder.
Het lijkt zo gewoon
maar 't is een wonder

AR331
Zij die wij liefhebben en verloren
zijn niet meer waar zij waren
maar altijd waar wij zijn.

AR333
Prachtige jaren
Niet treuren dat ze voorbij gingen
Glimlachen dat ze er geweest zijn.

AR335
De tijd voorbij, zomaar
en toch diep verbonden
met de stem van ons hart.

AR337
Als regendruppels wisten
Hoeveel we je missen
regent het de hele dag

AR339
Langzaam is de schemer
duisternis geworden en is zij uit het
aardse leven weggegleden.

AR341
Oud worden brengt met zich mee,
in weemoed nalaten wat men
in overmoed van plan was.

AR343
Zolang wij leven blijft hij/zij leven
Hij/zij is een deel van ons
Zolang wij hem/haar herdenken.

AR345
Als het leven geen waarden meer kent,
dan is het onherroepelijk, pijnlijk en
onvergetelijke afscheid aanvaardbaar.

AR347
Donkere wolken werden doorbroken,
daarom nog even van het licht
des levens genoten.

AR349
Ik ben moe van deze lange reis
Al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik lief heb.

AR351
Het leven is een voortdurend afscheid
maar wie van zijn herinneringen kan genieten
leeft tweemaal.

AR353
Tijdig sterven,
is de meest voorname vorm
van zelfbehoud en waardigheid.

AR355
Wat zo diep in je hart zit
kun je door de dood
niet verliezen

AR357
Wie ergens valt,
staat ergens anders weer op.
Dat is de wet van het leven.

AR359
Hij/zij stond vol in het leven
had nog vele plannen
maar verraste ons en iedereen.

AR361
Als je geen dromen meer hebt
en geen speelse gedachten,
is je leven voorbij.

 

AR302
In ons ben jij.
In ons blijf jij.
Van jou zijn wij.

AR304
Het hart van de mens
De bodem van de zee
Beiden onpeilbaar

AR306
stiller om de noord
de wadden uitgewist
ganzen onderweg

AR308
Je bestaan een flits
Je leven een vingerknip
Een zucht op zondag.

AR310
Ik kan niet geloven
dat alle moeite vergeefs is
en de dood het einde.

AR312
Woorden schieten tekort
wanneer het liefste bezit
herinnering wordt.

AR314
Wanneer het einde nadert
is je grootste troost
een nieuw begin.

AR316
Ik heb tevreden geleefd,
ik heb vrede met mijn lot
en ik zal in vrede rusten.

AR318
Er is geen toen, er is geen nu
er is geen ik, er is geen jij
alleen dat éne samen.

AR320
Wat zo diep in je hart zit
kun je door de dood
niet verliezen

AR322
Wie ergens valt,
staat ergens anders weer op.
Dat is de wet van het leven.

AR324
Hij/zij stond vol in het leven
had nog vele plannen
maar verraste ons en iedereen.

AR326
Als je geen dromen meer hebt
en geen speelse gedachten,
is je leven voorbij.

AR328
Zoveel onvervulde dromen
Zoveel onvervulde verwachtingen
Zoveel verdriet.....

AR330
Je was niet bang voor de dood,
je had alleen nog graag
een tijdje willen blijven.

AR332
Te mogen leven is bijzonder.
Het lijkt zo gewoon
maar 't is een wonder

AR334
Zij die wij liefhebben en verloren
zijn niet meer waar zij waren
maar altijd waar wij zijn.

AR336
Prachtige jaren
Niet treuren dat ze voorbij gingen
Glimlachen dat ze er geweest zijn.

AR338
In ons ben jij.
In ons blijf jij.
Van jou zijn wij.

AR340
Het hart van de mens
De bodem van de zee
Beiden onpeilbaar

AR342
stiller om de noord
de wadden uitgewist
ganzen onderweg

AR344
Je bestaan een flits
Je leven een vingerknip
Een zucht op zondag.

AR346
Ik kan niet geloven
dat alle moeite vergeefs is
en de dood het einde.

AR348
Woorden schieten tekort
wanneer het liefste bezit
herinnering wordt.

AR350
Wanneer het einde nadert
is je grootste troost
een nieuw begin.

AR452
Ik heb tevreden geleefd,
ik heb vrede met mijn lot
en ik zal in vrede rusten.

AR 352
Er is geen toen, er is geen nu
er is geen ik, er is geen jij
alleen dat éne samen.

AR354
Terneergeslagen moesten wij toezien
hoe zij/hij ons huis verliet
om niet meer terug te keren.

AR356
Het doek is gevallen.
Na jaren en jaren van strijd
heeft de pijn het alsnog gewonnen.

AR358
Het leven van een mens is als een voetstap in het zand,
die wordt weggevaagd als de vloed de grens verlegt
tussen zee en strand.