Gedichten 3 regels
GV301
Als de pijn toeneemt
En het lichaam niet meer wil,
Komt de dood als een vriend
GV302
Als het leven geen waarden meer kent,
dan is het onherroepelijk, pijnlijk en
onvergetelijke afscheid aanvaardbaar.
GV303
Als je geen dromen meer hebt
en geen speelse gedachten,
is je leven voorbij.
GV304
Degenen die ik lief heb ,
verlaat ik om degenen die ik lief had
terug te vinden ...
GV305
De pijn is eindelijk voorbij
je te lange lijden is gedaan
nu leef je onbezorgd en in een eeuwig nieuw bestaan.
GV306
De sterke eik waaronder
ik heb mogen schuilen
is niet meer…
GV307
Dit moment is enkel zwijgen
en naast je staan,
met ( ons ) stil medeleven.
GV308
Donkere wolken werden doorbroken,
daarom nog even van het licht
des levens genoten.
GV309
Durf te voelen dat je leeft
en beleven wat je voelt.
Yerli
GV310
Een mens treurt niet om
wat de tijd wegneemt,
maar over de tijd die blijft.
GV311
Elke dag opnieuw beginnen
je weg te vinden
om het leven te beminnen.
GV312
En van alles wat ik zie
weet ik dat het anders had kunnen zijn
maar dat is het niet.
GV313
En zo ging ik de horizon voorbij en
kwam in het land van de dageraad.
André Gide
GV314
Er is geen ander beeld van de dood
Dan een levend beeld”.
Lucebert
GV315
Er is geen toen, er is geen nu
er is geen ik, er is geen jij
alleen dat éne samen.
GV316
Gedenk mij in vreugde
niet in verdriet
anders gedenk mij niet
GV317
Gisteren is oud
morgen is nog ver
vandaag staat ons leven even stil.
GV318
Herinner mij niet in sombere dagen,
herinner mij in de stralende zon,
hoe ik was toen ik alles nog kon.
GV319
Het hart van de mens
de bodem van de zee,
beiden onpeilbaar.
GV320
Het leven van een mens is als een voetstap in het zand,
die wordt weggevaagd als de vloed de grens verlegt
tussen zee en strand.
GV321
Het verlorene prijzen maakt
de herinnering dierbaar.
Shakespeare
GV322
Ik ben moe van deze lange reis,
al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik lief heb.
GV323
Ik heb tevreden geleefd,
ik heb vrede met mijn lot
en ik zal in vrede rusten.
GV324
Ik kan niet geloven
dat alle moeite vergeefs is
en de dood het einde.
GV325
Ik mis jou en het maakt mij verdrietig,
maar als ik aan al die herinneringen.
denk komt er weer een glimlach terecht.
GV326
Je bent een deel van alles bij je leven
En alles blijft bestaan wanneer je sterft
Gerrit Komrij
GV327
Je bestaan een flits,
je leven een vingerknip,
een zucht op Zondag.
GV328
Je was een man/vrouw van weinig woorden,
maar voor je warmte
was de strengste winter niet streng genoeg.
GV329
Je was niet bang voor de dood,
je had alleen nog graag
een tijdje willen blijven.
GV330
Langzaam is de schemer
duisternis geworden en is zij uit het
aardse leven weggegleden.
GV331
Leven is sterven;
Sterven is leven.
Franka Klein
GV332
Liefde is het verlangen,
om meer te geven dan
te ontvangen.
GV333
Nu ik dood ben, treur niet om mij,
huil geen bittere tranen, maar denk met liefde aan mij,
herinner mijn lach en vrolijkheid, zo wil ik verder gaan in de tijd.
GV334
Misschien is het niet geheel waar,
en zelfs dat niet….
Multatu
GV335
Of hij wil of niet, de mens vindt en
aanschouwt zichzelf in alles wat hij ziet.
Thaillard de Chardin
GV336
Oud worden brengt met zich mee,
in weemoed nalaten wat men
in overmoed van plan was.
GV337
Stil en eenvoudig ben je weggegaan,
stil en eenvoudig zul je in onze harten
blijven voortbestaan.
GV338
Omdat er liefde is
bestaat er geen voorbij
in alle eeuwigheid ben jij.
GV339
Te mogen leven is bijzonder.
Het lijkt zo gewoon,
Maar ’t is een wonder.
GV340
Terneergeslagen moesten wij toezien
hoe zij/hij ons huis verliet
om niet meer terug te keren.
GV341
Wanneer het einde nadert
is je grootste troost
een nieuw begin.
GV342
We zeggen geen grote woorden
maar hopen dat een klein gebaar volstaat,
en hopen dat tranen het verdriet verdunt.
GV343
Wij hebben veel van je geleerd,
je leerde ons alleen niet,
wat het is om je te moeten missen.
GV344
Zij die wij liefhebben en verloren
zijn niet meer waar zij waren
maar altijd waar wij zijn.
GV345
Zolang wij leven blijft hij/zij leven
hij/zij is een deel van ons
zolang wij hem/haar herdenken.
GV346
Zoals de vlinder aangetrokken door de zon ontstijgt aan haar cocon
zo bevrijdt mijn ziel zich van het aards gewicht
opgaand naar het eeuwig licht.
GV347
Zolang wij leven blijft hij/zij leven
hij/zij is een deel van ons
zolang wij hem/haar herdenken.
GV348
Zoveel onvervulde dromen
Zoveel onvervulde verwachtingen
Zoveel verdriet.....
