Gedichten 1 regel


Gedichten 1 regel

DV110

GV111

GV112

GV113

GV114

GV115

GV116

GV117

GV118

GV119

GV120

GV121

GV122

GV123

GV124

GV125

GV126

GV127

GV128

GV129

GV130

GV131

GV132

GV133

GV134

GV135

GV136

GV137

GV138

GV129

GV140

GV141

GV142

GV143

GV144

GV145

GV146

GV147

GV148

GV149

GV150

GV151

GV152

GV153

GV154

GV155

GV156

GV157

GV158

GV159

GV160

GV161

GV162

GV163

GV164

GV165

HV166

GV167

GV168

GV169

GV170

GV171

GV172

GV173

GV174

GV175

GV176

GV177

GV178

GV179

GV180

GV181

GV182

GV183

GV184

GV185

GV186

GV187

GV188

GV189

GV190

GV191

GV192

GV193

GV194

GV195

GV196

GV197

GV198

GV199

GV1101

GV1102

GV1102

GV1104

GV1105

GV1106

GV1107

GV1108

GV1109

GV1110

GV1111

GV1112

GV1113

GV1114

GV1115

GV1116

GV1117

GV1118

GV1119

GV1120

GV1121

GV1122

GV1123

GV1124

GV1125

GV1126

GV1127

GV1128

GV1129

GV1130

GV1131

GF1132

GV1133

GV1134

GV1135

GV1136

GV1137

GV1138

GV1139

GV1140

GV1141

GV1142

GV1143

GV1144

Aangeslagen en verbijsterd.

Adieu

Alleen de zomer neemt afscheid in kleuren

Alles is nu anders zonder jou.

Alles van waarde is weerloos.

Altijd fluiten

Altijd samen in gedachten,

Bevrijd van tijd en ruimtBij ieder afscheid wordt een herinnering geboren.

Blijvend is jouw warmte in ons hart.

De beer is geveld.

Dag lieve allemaal.

Dat blijft bestaan wat in liefde is gedaan.

De dood kwam onverwacht maar zacht.

De hemel heeft er een engel bij.

De hemel heeft er een ster bij gekregen.

 De klus is geklaard

De muziek was zijn lust en zijn leven.

De seizoenen van het leven voltooid.

De tijd gaat voort alleen in gedachten kun je terug.

De vonk dooft, het vuur blijft.

De wil was er nog, de kracht niet meer.

Diep bedroefd zijn wij.

 Een aimabele vrouw/man is heengegaan

Een bijzonder mens ging heen.

Een familieband is verbroken.

Een kleurrijk mens is heengegaan.

Een lang leven lang.

Een markant persoon is niet meer.

Een mensen-mens is niet meer.

Een reis over de toppen en diepe dalen is voltooid.

Een vechter tot het laatst.

Een wakker mens is ingeslapen.

Eenvoud, kenmerk van het ware.

Eindelijk rust.

Eindelijk vrij.

Eindelijk was daar de lente.....Er viel niets te kiezen.

Gevochten en toch verloren

Grote vriend, wat gaan we je missen!

Het ga jullie goed”.

Het boek is uit, het was prachtig.

Het ergste is gebeurd

Het feest is afgelopen.....

Het is mooi geweest.

Het gebrandschilderde raam van zijn/haar leven is klaar.

Het gevecht is zwaar

Het leven helemaal geleefd.

Het leven is doorgeven...

Het leven is een prachtig avontuur.

Het leven is overgegaan in herinneringen.

Het leven ten volle geleefd.

Het is altijd anders.

Het is gedaan met de sopraan 

Het is goed zo – eindelijk rust.

 Het is mooi geweest.

Het was een mooie dag om te reizen.

Het was mooi, het is goed zo.

Het was zijn eigen beslissing

Het werd, het was, het is gedaan.

Hij/zij had het leven zo lief.

Hij/zij heeft mij zoveel geluk gebracht.

Hij/zij  had talent voor het leven.

Hij/zij hield intens van het leven.

Hij/zij was uniek in onze familie.

Hij/zij zocht altijd haar eigen weg.

Hopelijk heeft hij de rust gekregen die hij zocht

Ik ben er niet meer

Ik ga naar huis .....

Ik heb een mooi leven gehad.

Ik heb mijn best gedaan.

 Ik heb van iedere dag genoten

"Ik kan niet meer“

In alle rust overleden

In al zijn/haar eenvoud was hij/zij grootIn dienst van de verwondering.

In gedachten voor altijd samen.

In vertrouwen op het onbekende.

In wezen is het leven een zucht….

Je leven is uitgestippeld.

Mijn liefste is gestorven.

Je moet de dood aanvaarden voor je sterft.

Langzaam is het leven opgehouden......

Leeg is de plek, maar mooi zijn de herinneringen

Lief en leed gedeeld.

Lief en wijs tot het einde.

Liefde en vriendschap zijn de zin van ons bestaan.

Liefde reikt over de tijd heen.

Mijn hart huilt.

Mijn laatste groet is aan hen die mij kenden en liefhadden.

Mijn lief is van mij weggegaan.

Mijn schat heeft de laatste kaart gespeeld

Mijn troost is dat je er ooit was.

Naar waarde geleefd.

Na zoveel waken nu dan rust.

Niemand leeft voor zichzelf

Niet het vele is goed maar het goede is veel.

Niet in de aarde begraven, maar in ons hart.

Niet te bevatten.

Niet te geloven...

Nooit meer pijn....

Nu is de stilte compleet.

Omdat er liefde is, bestaat er geen voorbij.

Ongelijk geëindigd.

Op = op.

Ons pa/ma was uniek

Onze grote boom is geveld

Onze toekomst samen is anders bepaald.

Plotseling, maar vooral definitief.

Positief tot het laatst.

Sommige dingen zouden eigenlijk nooit mogen gebeuren.

Soms grijpt de duisternis het licht.

Sprakeloos....

Sterk als de dood is de liefde.

Stuurloos zonder baken.

Terug naar de bron van eeuwig leven.

Terug naar de natuur ...

Uitgezeild, voor altijd.

Vaar op de stroom van de vergankelijkheid

Van het begrensde naar het onbegrensde.

Verdriet is de prijs van de liefde.

Verloren.

Vertrokken met vogels, wolken en winden.

Verwacht het onverwachte....

Voor alles is een juiste tijd.

Wat is doodgaan toch moeilijk

Wat was, is geweest.

Wie weet dansen ze boven ook wel.....

Wij hebben het zo fijn gehad samen…

Wij kunnen het nog niet geloven .....

Wij zijn geschokt en sprakeloos.

Wij zullen hem/haar missen, iedere dag.

Woorden schieten tekort.

Woorden schieten tekort en tranen overheersen.

Zijn/haar grootheid lag in kleine dingen.

Zomaar, ineens.

Zonder jou is alles anders.