Gedichten 2 regels
Gedichten 2 regels
GV210
Aan alle geliefden een afscheidskus
en alle bekenden een laatste groet.
GV211
Achter elke traan die vloeit,
schuilt een glimlach van herinnering.
GV212
Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering is.
GV213
Alle goede herinneringen blijven,
maar er komen geen nieuwe bij.
GV214
Alles gaat door.
De ziel vindt zijn weg en leeft.
GV215
Alles is geregeld, het is tijd om te gaan
en ik heb het op mijn manier gedaan.
GV216
Als een vriend zoveel goede herinneringen nalaat,
sterft hij/zij niet echt.
GV217
Als het leven een lijden is
Komt de dood als en vriend
GV218
Als het niet kan zoals het moet
dan moet het maar zoals het kan.
GV219
Als je geconfronteerd wordt met het lijden,
baten mooie woorden niet.
GV220
Als je te moe bent om te leven
is eeuwige rust een zegen.
GV221
Als het er echt toe doet
schieten woorden tekort.
GV222
Als iets liefs je verlaat,
blijft nog altijd de liefde…..
GV223
Als leven lijden wordt
is sterven een gewin.
GV224
Als leven lijden wordt,
is sterven een verlossing.
GV225
Als tranen een trap konden vormen en herinneringen een brug,
dan klommen wij met zijn allen naar de hemel en haalde je terug.
GV226
Als verstand en gevoel in harmonie samen gaan
zal de symfonie nooit vals klinken.
GV227
Altijd rusteloos
maar deze rust komt te vroeg.
GV228
Altijd samen,
nooit alleen.
GV229
Bedroefd door het leven,
bevrijd door de dood.
GV230
Bewonderenswaardig was zijn/haar levenskracht.
Groot was zijn/haar liefde voor zijn/haar dierbaren.
GV231
Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil.
GV232
Bijzondere mensen sterven niet,
zij gaan wel, maar blijven toch voor altijd.
GV233
Blijf niet steken in de weg zoals die gegaan is
maar houdt het doel dat bereikt moest worden voor ogen.
GV234
Dankbaar voor wat het leven mij heeft gegeven,
heb ik het nu teruggelegd.
GV235
Dan straalt daar weer die ene ster
Dus is onze ( naam ) Ieigenlijk nooit weggegaan.
GV236
Dapper gestreden…
Maar de ongelijke strijd verloren.
GV237
De dood gaat niet over de dood
maar over wat je met je leven hebt gedaan.
GV238
De dood is een kaars die uitgaat
als de nieuwe dag aanbreekt.
GV239
De dood is niet erg
als het leven goed is geweest.
GV240
De dood is onbegrepen
zolang het onbegrijpelijk is te leven......
GV241
De duisternis van het graf,
is het ochtendgloren van een nieuwe dag.
GV242
De herinnering aan een bijzonder mens
is geboren.......
GV243
De herinneringen aan jouw liefde en vertrouwen
dragen wij in ons hart voor altijd mee.
GV244
De herinnering is het enige paradijs
waaruit wij niet verdreven kunnen worden.
GV245
De leraar is een sterveling,
de meester leeft voort in zijn wijze lessen.
GV246
De mens is broos,
het zijn de sporen die tellen.
GV24t
De strijd opgegeven,
vaarwel mijn liefste.
GV248
De tijd gaat nu verder
al is het zó anders…..
GV249
De wereld is vol mensen........
maar zoals jij was er niet één.
GV250
De ziel is meer waar zij liefheeft,
dan waar zij het lichaam leven geeft.
GV251
De zonnegloed van de liefde
Leidt de mens tot volmaaktheid.
GV252
Door de tranen van dit uur
Sluipt de glimlach der herinnering.
GV253
Een bijzonder leven,
een bijzonder mens.
GV254
Eén enkel ogenblik
kan alles doen veranderen.
GV255
Een licht gaat uit
en schijnt niet meer.
GV256
Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij nog zo oud.
GHV257
Een rusteloze geest is uiteindelijk
losgeraakt van het afgematte lichaam.
GV258
Elk afscheid is de geboorte
van een herinnering.
GV259
Elk leven heeft zin,
als men in vrede sterft.
GV260
Elke dag is een mooie dag
om een nieuwe reis te beginnen.
GV261
Elke dag zonder jou is als een dag zonder bloemen;
elke dag zonder jou kun je geen dag meer noemen.
GV262
En dan kun je alleen maar stil zijn,
waar haal ik nu mijn woorden vandaan?
GV263
En opeens zijn de kleuren dof en
smaakt niets meer lekker.
GV264
Er is een tijd van komen
en er is een tijd van gaan.
GV265
Er is een tijd van komen en een tijd van gaan,
mijn tijd is nu gekomen om jou te steunen bij elke traan.
GV266
Er is niets dat voorgoed verdwijnt,
als men de herinnering bewaart.
GV267
Er zijn geen tranen genoeg
voor dit plotselinge verlies.
GV268
Gebruik het uur, het is kort van duur,
de tijd gaat vlug, keert nimmer terug!
GV269
Fijne herinneringen geven ons kracht,
Jouw liefde voelen wij altijd om ons heen.
GV270
Gisteren geschokt en ontdaan,
vandaag bedroefd en verslagen.
GV271
Groot is de leegte en het verdriet.
Mooi zijn de herinneringen die je achterliet.
GV272
Groot is de leegte die hij/zij achterlaat,
mooi zijn de herinneringen die blijven.
GV273
Groot is het gemis,
mooi zijn de herinneringen die blijven.
GV274
Haar dans verstilt
in een bewogen herinnering.
GV275
Haar hart klopte tot het laatst voor anderen,
maar had geen kracht meer voor zichzelf.
GV276
Hand in hand altijd kameraden,
Maar nu los van elkaar.
GV277
Heel bijzonder, heel gewoon,
gewoon een heel bijzonder persoon.
GV278
Herinner mij zoals ik was,
heel gewoon, heel bijzonder.
GV279
Herinneringen verbindt
wat het oog niet meer ziet.
GV280
Het afscheid is definitief,
maar de herinnering onuitwisbaar.
GV281
Het eeuwige leven gaat schuil
in het hart van de dood.
GV282
Het gemis dwingt ons na te denken
over wat wij bezaten.
GV283
Het is beter ooit iets moois te moeten verliezen
dan het nooit gehad te hebben!
GV284
Het is moeilijk te aanvaarden
dat je weg bent van deze aarde.
GV285
Het leven is een gunst
maar hoe te leven is een kunst.
GV286
Het liefste wat ik heb bezeten
ruim .....jaar de spil van mijn bestaan.
GV287
Het mensenleven is niet eeuwig
Maar het leven is eeuwig.
GV288
Het mooiste van het leven zijn de sporen
van liefde die wij achterlaten als wij weggaan.
GV289
Het is minder erg om iets te verliezen wat je lief hebt,
dan dat je het nooit hebt gehad.
GV290
Het universum is te klein
om deze leegte te vullen.
GV291
Hij/zij was een gelukkige en tevreden mens.
Hij/zij hield van het leven en vooral van ons.
GV292
Het wordt stil
als er geen stem meer klinkt.
GV293
Hij heeft vaste grond gevonden
waarin zijn anker eeuwig rust.
GV294
Hij heeft zijn boeken opgeborgen
en wandelt in de nieuwe morgen.
GV295
Hij leeft voort, geworteld
in ons hoofd en in ons hart.
GV296
Hij/zij stond vol in het leven
had nog vele plannen maar verraste ons en iedereen.
GV297
Hij was een gelukkig en tevreden mens
Hij hield van het leven en vooral van ons.
GV298
Hij was voor mij het beste
wat mij in mijn leven is overkomen.
GV299
Hoe iets te zeggen, nu je er niet meer bent,
hoe raken we aan jouw afwezigheid gewend?
GV2201
Hoe kunnen wij de dood begrijpen;
wij begrijpen het leven nog niet eens.
GV2202
Hoezo waarom!
Hoezo begrijpen!
GV2203
Houden van is laten gaan,
hoe moeilijk het ook is.
GV2204
Huil niet omdat ik er niet meer ben,
maar glimlach omdat ik er was.
GV2205
Iedere moeder is uniek:
Zij was dat heel speciaal.
GV2206
Ieder, die ik gekust heb,
kus ik opnieuw – tot in de eeuwigheid.
GV2207
Ik heb een boek geleend uit de bibliotheek van het leven
maar ik heb het nu terug moeten geven.
GV2208
Ik heb een mooi leven gehad,
Ik heb er vrede mee.....
GV2209
Ik heb in mijn leven nog niks als
mooie dingen meegemaakt.
GV2210
GVIk vertrouw op de toekomst,
wat die ook moge zijn …..
GV2211
Ik ben niet bang voor de dood,
maar ik had nog wel wat langer willen leven.
GV2212
In de lentenacht heeft onze omarming
een einde gekregen.
GV2213
Ingehaald door de tijd.
Hij/zij vond het nog zo gezellig.
GV2214
n harten te leven die wij achterlaten
is niet te sterven.
GV2215
Je hebt het niet voor het zeggen,
Niet wanneer…en niet hoe…
GV2216
Je kunt de wind niet veranderen,
maar wel de stand van de zeilen.
GV2217
Je leeft om onderweg te zijn,
niet om aan te komen.
GV2218
Je leven was een mooie melodie
beleefd in goede harmonie.
GV2219
Je liefde, kracht, je warmte en je lach…
we zullen je missen, iedere dag.
GV2220
Je mag wel om mij huilen,
maar niet blijven huilen.
GV2221
Je was mijn maatje,
je was mijn alles ….
GV2222
Langzaam vliegt een vogel
steeds verder weg, maar ….
GV2223
Leef de dag van vandaag
alsof er geen morgen is.
GV2224
Leven is eindig;
echte liefde niet.
GV2225
Leven is weven,
sterven is je werk uit handen geven.
GV2226
Licht wat niet dooft.
liefde die blijft.
GV2227
Leven is zorgen,
zorgen is leven.
GV2228
Mijn dag was mooi
De nacht mag komen.
GV2229
Mijn laatste groet is aan hen
die mij kenden en die mij liefhadden.
GV2230
Na een lang en zorgzaam leven
zijn zijn/haar taken volbracht.
GV2231
Na de tranen van verdriet
volgt de bemoediging van de herinnering.
GV2232
Na vele bergen te hebben overwonnen,
geef ik mij nu gewonnen.
GV2233
Niemand valt of hij valt in Uw handen
en niemand leeft of hij leeft naar U toe.
GV2234
Niet de voorbije dagen zijn het leven,
doch de dagen die men zich herinnert.
GV2235
Niet in de aarde begraven,
lig je daar, maar in mijn hart.
GV2236
Niet waarlijk dood zijn zij
die in onze harten leven.
GV2237
Noem de dood niet slecht
als het leven goed is geweest.
GV2238
Nooit te oud om te leven,
altijd te jong om te sterven.
GV2239
Nu denkt aan mij:
de maan, de sterren en jij.
GV2240
Om je heengaan treuren wij,
om wat je was zijn wij dankbaar.
GV2241
Omdat er liefde is, bestaat er geen voorbij,
in alle eeuwigheid ben jij ..
GV2242
Onze verbondenheid was
heel bijzonder en dierbaar.
GV2243
Oud worden is een zegen
Oud zijn valt tegen.
GV244
Prachtige jaren
Niet treuren dat ze voorbij gingen.
GV2245
Oud worden is niks,
Maar om oud te zijn!
GV2246
Met een gerust hart je ogen sluiten,
soms is er zoveel wat we voelen.
GV2247
Maar zo weinig wat we kunnen zeggen.......
sterven is niet het einde.
GV2248
Rozen verwelken, schepen vergaan
Maar onze liefde blijft eeuwig bestaan.
GV2249
Soms is er zoveel wat we voelen
maar zo weinig wat we kunnen zeggen…
GV2250
Toen kwam die onverwachte dag,
de dag dat de stilte kwam …..
GV2251
Treur niet dat ik je verlaten heb,
ik hoop dat je blij bent dat je mij hebt gekend!
GV2252
Uit de nacht rijst morgenrood
het leven uit de dood
GV2253
Uit ons oog,
maar nooit uit ons hart.
GV2254
Vaak te laat,
maar nu te vroeg.
GV2255
Van alles geleefd, van alles gedaan,
laat mij nu maar rustig gaan.
GV2256
Verhuizen is alles pakken en dan gaan,
sterven is gaan en alles laten staan.
GV2257
Verliezen is moeilijk en
het voelt zo onrechtvaardig.
GV2258
Voor altijd ben je weg,
heel ver maar toch dichtbij als een ster.
GV2259
Voor altijd uit het oog,
maar voor altijd in het hart.
GV2260
Voor jouw de rust,
Voor ons de herinnering…
GV2261
Voorgoed uit ons midden
maar niet uit ons hart.
GV2262
Vol van leven en geluk,
Nu ben je weg, alles is stuk
GV2263
Vol liefde, zorgzaamheid en soms een traan,
tot op de grens van zijn aardse bestaan.
GV2264
Frouke, mijn lief
Ik moet je verlaten…
GV2265
Waar blijft het geluid
als het geklonken heeft.
GV2266
Waar bloemen zijn is
het leven minder dor.....
GV2267
Waar hij/zij niet meer is,
zal hij/zij altijd blijven.
GV2268
Ware moed is niet geen angst te hebben,
maar de angst overwinnen.
GV2269
Wat zo diep in je hart zit
kun je door de dood niet verliezen.
GV2270
Weet dat na al de pijn
de pracht van alle mooie herinneringen komt.
GV2271
Wij dachten dat het middag was
maar plotseling viel de nacht
GV2272
We lopen niet meer, we zweven,
we stijgen boven ons mens-zijn uit.
GV2273
Wie ergens valt,
staat ergens anders weer op.
GV2274
Wie reist zonder doel
komt nooit aan.
GV2275
Woorden schieten te kort voor deze
tragische gebeurtenis ...
GV2276
Woorden schieten te kort
waar het liefste bezit herinnering wordt.
GV2277
Zij had plezier in het leven
en nu is het voorbij
GV2278
Zo na aan ons verwant
Zo ver van ons gescheiden.
